معاون بهبود تولیدات دامی سازمان جهاد كشاورزی استان تهران با اعلام تحقق یك میلیون و 200 هزار تن از هدف تولید شیر استان در سال 1405، كمبود نقدینگی و دشواری تأمین سرمایه در گردش را از مهمترین چالشهای واحدهای تولیدی دانست.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی رادیو تهران، هاتف ممیزی، معاون بهبود تولیدات دامی سازمان جهاد كشاورزی استان تهران، در گفتوگو با برنامه «دور یك میز» رادیو تهران، با اشاره به وضعیت تولیدات دامی استان گفت: هدفگذاری تولید شیر در استان تهران برای سال 1405، یك میلیون و 800 هزار تن است كه تاكنون یك میلیون و 200 هزار تن آن محقق شده است.
وی با تشریح وضعیت تأمین نهادههای دامی اظهار كرد: نهادههای مورد استفاده در تغذیه دام شامل علوفه و كنسانتره است. در بخش علوفه تقریباً خودكفا هستیم، اما بخشی از نهادههای مورد نیاز برای تولید كنسانتره، از جمله غلات و كنجالهها، از طریق واردات تأمین میشود و میزان وابستگی به واردات با توجه به شرایط تولید و الگوی كشت در هر سال متفاوت است.
ضرورت رعایت ضوابط حملونقل دام
ممیزی با تأكید بر لزوم رعایت مقررات جابهجایی دام گفت: انتقال دام باید با موافقت مبدأ و مقصد، برخورداری از شناسه یكتا و دریافت گواهی حمل بهداشتی انجام شود. همچنین اطلاعات جابهجایی باید در سامانه مربوط ثبت و پس از انتقال دام، تخلیه آن در مقصد تأیید شود.
وی افزود: جابهجایی دام بدون دریافت مجوزهای لازم میتواند برای دامدار و حملكننده مشكلات قانونی ایجاد كند و حتی مشمول مقررات مبارزه با قاچاق كالا شود؛ بنابراین ضروری است فعالان این حوزه پیش از انتقال دام، مجوز بهداشتی حمل را از دامپزشكی مبدأ دریافت و مراحل قانونی مربوط به تخلیه در مقصد را نیز تكمیل كنند.
كمبود نقدینگی؛ چالش اصلی واحدهای تولیدی
معاون بهبود تولیدات دامی سازمان جهاد كشاورزی استان تهران، كمبود نقدینگی را از مهمترین مشكلات بخش تولید دانست و گفت: تولیدكنندگان هم در تأمین منابع مالی مورد نیاز برای واردات نهادهها و هم در تأمین سرمایه در گردش واحدهای داخلی با چالش مواجه هستند.
وی ادامه داد: كمبود منابع مالی در فرایند تولید میتواند فعالیت واحدهای تولیدی را با مشكل روبهرو كند و در برخی موارد حتی به تعطیلی آنها منجر شود.
ممیزی با درخواست از مسئولان برای توجه بیشتر به تأمین منابع مالی بخش تولید در بودجه سال 1406 اظهار كرد: لازم است تسهیلات و روشهای مختلف تأمین مالی بهگونهای پیشبینی شود كه تولیدكنندگان بتوانند فعالیت خود را ادامه دهند و فرایند تولید در كشور به شكلی اثربخش و پایدار حفظ شود.